HTML

HTML staat voor Hyper Text Markup Language., de ‘programmeertaal’ met
behulp waarvan webpagina’s worden weergegeven en nog steeds de meeste
websites worden gemaakt.

In de meest basale vorm wordt HTML gebruikt voor indeling van tekst
in paragrafen met kopjes en stukjes tekst die nadruk moeten krijgen.
Essentieel is dat HTML hypertekst mogelijk maakt, waardoor in een
document verwijzingen kunnen worden ingebouwd naar andere documenten.
Zo'n verwijzing heet een hyperlink (in het Nederlands ook wel
koppeling). HTML biedt ook de mogelijkheid om plaatjes en multimedia in
een document op te nemen.

HTML bestaat uit platte tekst waarin met markeringstekens is
aangegeven hoe de tekst moet worden gepresenteerd. Zo'n markering wordt
(naar het Engels) een tag genoemd - er is geen goed Nederlands woord
voor. HTML wordt meestal bekeken met een webbrowser, een programma dat
HTML-documenten opvraagt en als opgemaakte tekst aan de gebruiker toont.

In de loop der jaren is het aantal verschillende markeringstekens
(tags) dat in HTML wordt gebruikt, enorm uitgebreid. Om
interpretatieproblemen te voorkomen heeft het World Wide Web Consortium
(W3C) aanbevelingen opgesteld over welke tags geldig zijn en hoe ze
moeten worden geïnterpreteerd. De oorspronkelijke aanbeveling is een
aantal malen geactualiseerd in verband met verdere ontwikkeling van
HTML. De laatst geaccepteerde aanbeveling, HTML 4.01, dateert van
december 1999.

HTML als markeringstaal is onvoldoende gebleken om in de behoefte
aan nauwkeurige vormgeving en interactiviteit te voorzien. Toevoegingen
aan HTML zijn Cascading Style Sheets (CSS) (vooral voor nauwkeurige
vormgeving van documenten) en JavaScript (ten behoeve van interactiviteit van documenten).

De concurrentiestrijd tussen producenten van webbrowsers heeft een
belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van HTML. Producenten
ontwikkelden op eigen houtje nieuwe tags, die vaak niet door andere
webbrowsers werden begrepen, hadden eigen interpretaties van
stylesheets en een eigen interpretatie van JavaScript. Sommige van deze
HTML-tags zijn later opgenomen in de aanbevelingen, andere niet. Ook nu
nog zijn daarvan relicten te vinden in moderne browsers.